Podgórze Wojciecha Weissa - wystawa wsparta z kolekcjonerskich zbiorów

.

Ostatni dzień wystawy w Muzeum Podgórza w Krakowie. Wystawa Podgórze Wojciecha Weissa to pierwsza w Muzeum Podgórza próba spojrzenia na miasto oczami artysty, który kiedyś tu mieszkał i tworzył. Podgórze – wolne, majętne miasto z dobrze prosperującym przemysłem i opiekuńczymi władzami – było nie tylko doskonałą przestrzenią do osiedlenia się przez prowadzących tu swoje interesy obywateli. Miasto o swoistym charakterze stało się też miejscem, które los złączył z wybitnymi artystami. Wystawa Podgórze Wojciecha Weissa to próba przyjrzenia się wczesnej twórczości słynnego malarza. Pierwociny twórcze są interesujące dla każdego historyka sztuki, ale zaciekawią też koneserów sztuki i ciekawych miasta krakowian – są one bowiem nie tylko śladem poszukiwań stylu przez młodego malarza, ale też stwarzają doskonałą sposobność, by wraz z artystą udać się na symboliczną wędrówkę po mieście.

Wojciech Weiss zamieszkał wraz z rodzicami najpierw w Płaszowie przy stacji kolejowej, a następnie w Podgórzu. Od najmłodszych lat zdradzał talent zarówno muzyczny, jak i plastyczny, z radością przyjął więc informację o przeprowadzce. „Co za dzika radość! Będę w bliskości Matejki” – pisał w swoim szkicowniku. Ze szkicownikiem przemierzał ulice Podgórza, zaglądał na podwórka, wyglądał przez okno swojej kamienicy. Wielokrotnie powtarzał te same ujęcia zaobserwowane przy różnych porach roku i zmieniającej się pogodzie. Podgórze młodego Weissa jest bardzo osobiste, brak tu wielkich kompozycji uwieczniających najważniejsze zabytki architektury czy wydarzenia z życia miasta. Artysta przeniósł jednak na płótno widoki cmentarza (to obecny Stary Cmentarz Podgórski), nieistniejącego mostu Podgórskiego, zakola Wisły przy dzisiejszych Plantach Nowackiego, stacji kolejowych w Płaszowie i Swoszowicach oraz inne ujęcia znanych nam i już nieistniejących fragmentów Podgórza.
Młodzieńcza twórczość Weissa to nie tylko widoki miasta, ale też precyzyjnie studiowana natura oraz tematy muzyczne w ciekawy sposób potraktowane przez artystę.
Patrząc na niektóre dzieła utalentowanego muzycznie i malarsko Weissa, można dojść do wniosku, że te dwie pasje w sposób wrażeniowy były ściśle ze sobą związane. Muzyka i malarstwo posługują się podobnymi pojęciami, które bliskie były także Weissowi – w obu dziedzinach mówimy o tonacji, barwie dźwięku i koloru, harmonii, kompozycji. W przypadku Weissa dźwięki i kolory miały swoje odpowiedniki w zmysłowym ich odbieraniu. Muzyczność w obrazach, opisywana w literaturze fachowej, to nie tylko szkice muzyczno-malarskie i przedstawienia ukazujące muzyków, ale także synestetyczne eksperymenty.
 
Na wystawie pokazane sa dzieła ze zbiorów Muzeum Krakowa, Muzeum Fundacji Wojciecha Weissa, rodzinnych kolekcji spadkobierców artysty, Muzeum Narodowego w Krakowie, Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Muzeum Chopina w Warszawie, Muzeum Literatury w Warszawie, Muzeum Narodowego w Poznaniu oraz Fundacji im. Raczyńskich przy Muzeum Narodowym w Poznaniu.

   INFO